Dit dieet is heel eenvoudig. En het werkt! (Bron: Welingelichtekringen)

Geplaatst op
Voedringspatroon

Daarom is een simpel dieet de beste oplossing. En dat is waar Suzy Wengel, een Deense diëtiste en CEO van een biotechbedrijf, mee komt. Ze viel er zelf 40 kilo mee af.

“The Scandi Sense Diet” heet haar zelfbedachte eetpatroon. Het wordt ook wel het makkelijkste dieet ter wereld genoemd. De enige regel is dat elke maaltijd moet bestaan uit vier handen eten, twee met groenten, een met koolhydraten en een met eiwitten plus een eetlepel vet. Zelf raakte ze met deze methode 40 kilo kwijt in 10 maanden.

Ze woog op haar zwaarst honderd kilo en is nu, door dit dieet,  nog maar zestig kilo. Inmiddels is ze al zes jaar stabiel door zich aan haar eetregels te houden. Je zou per week 400 tot 800 gram afvallen met dit eetpatroon. Op Instagram zijn duizenden plaatjes te vinden van hoe zo’n ‘Scandi Sense’ maaltijd er dan precies uitziet.

Wengel beschrijft bijvoorbeeld zelf een ontbijt dat bestaat uit twee handen met asperges en groene salade, een hand met twee eieren en een halve hand met witte smeerkaas 17%. Hand vier is niet gebruikt vanwege de extra eiwitten. De eetlepel vet bestaat uit olie om te bakken en 30 gram pijnboompitten.

Als lunch neemt ze twee handen met wortel, komkommer, paprika, tomaat en champignon. Een hand met paté, ei en spek en een hand brood. Haar eetlepel vet bestaat uit kaas. Tenslotte bestaat haar avondmaaltijd uit twee handen met uien, fijngesneden tomaten uit blik, kool. Een hand rundergehakt en een hand die ze niet gebruikt om een glas wijn te kunnen drinken. Het vet bestaat uit olie, room en kaas.

Diëtist behandelt vaker ondervoeding dan overgewicht (Bron: MedicalFacts)

Geplaatst op
Voedringspatroon

Het percentage diëtisten dat zich bezighoudt met ondervoeding stijgt al jaren: van 35% in 2011 naar 51% in 2016 en 59% in 2018. Dat blijkt uit de Nieuws voor diëtisten enquête 2018 onder 564 deelnemers.

Diëtisten behandelen veel aandoeningen die met een gezonde leefstijl kunnen verbeteren of voorkomen kunnen worden. Voorbeelden zijn diabetes, obesitas en hart- en vaatziekten. Er zijn vergaande plannen om leefstijlcoaching op te nemen in de basisverzekering voor mensen met obesitas of diabetes. Ongeveer een derde van de diëtisten (29%) ziet dit als een kans voor de diëtist. Maar flink veel diëtisten vinden een aparte leefstijlcoach overbodig, omdat zij zelf al adviezen geven die verder reiken dan voeding alleen.

Vergoeding

Diëtisten met een eigen praktijk zijn ontevreden over de vergoedingen die ze krijgen van zorgverzekeraars. Maar liefst 79% is het eens met de stelling dat zorgverzekeraars de tarieven moeten verhogen, 20% is neutraal en 1% het oneens met de stelling. De zorgverzekeraars vergoeden gemiddeld slechts 3 consulten bij de diëtist per jaar.

Nieuws voor diëtisten

Sinds 2005 schrijft de redactie van Nieuws voor diëtisten elke werkdag een nieuwtje, interview, recensie of column. Alle items zijn speciaal afgestemd op de interesses en het werkveld van de Nederlandse diëtist. De wekelijkse nieuwsbrief gaat naar bijna 6000 abonnees.

Als je aan het sterven bent, maar niemand je wil helpen (Bron: De Stentor)

Geplaatst op
Anorexia Nervosa

Al sinds ik Sara volg, vraagt ze wanhopig om hulp. In een jaar tijd schreef ze zeker tien klinieken aan, waarvan zeven in de laatste vier weken. Slechts één kliniek nam haar aan, Amarum in Zutphen. Maar daar ging ze anderhalve maand geleden weg, na een verblijf van vijf maanden. Ze boekte geen progressie omdat de aanpak van de kliniek niet bij haar paste.

De enige reden waarom Sara in Zutphen wél werd aangenomen, is omdat ze vergaten naar haar BMI te kijken – de waarde waarmee je objectief kunt kijken of iemand op een gezond gewicht is. Onder de 18,5 wordt het zorgelijk. Onder de 14 ben je psychisch niet stabiel. Sara heeft een BMI van 12. Dus wordt ze nergens toegelaten. Ze moet eerst aankomen.

Bij een zo lage BMI als die van mijn vriendin, moet iemand naar het ziekenhuis. Aan de sondevoeding, zo snel mogelijk kilo’s erbij krijgen. Met alle gevaren van dien. Want een lichaam dat zo lang is uitgehongerd, kan niet zomaar zwaarder worden. ‘Refeeding syndroom’ heet dat, en het is levensgevaarlijk. Bovendien verdwijnt de eetstoornis daarmee niet.

Sara deed het drie keer eerder, de laatste keer toen ze in Zutphen werd behandeld. Dat ging met veel weerstand – de ziekte is sterk bij haar. In gewicht aankomen zónder daar zelf voor gekozen te hebben, werkt vaak averechts. Na elke sondevoeding is de terugval des te groter. Een vicieuze cirkel.

Manipulatief

Kilo’s zijn Sara’s grootste vijand – althans, van haar ziekte dan. Mijn vriendin heeft twee uitingsvormen: een gezond deel en een eetgestoord deel. Dat laatste is leugenachtig en manipulatief. Ik herken het direct, en dat weet ze. Het is een stem in haar hoofd die haar dingen influistert. Niet alleen hoe ze tegen anderen moet doen, ook hoe ze over zichzelf moet denken en hoe ze zichzelf moet afstraffen.

Soms is haar gezonde deel sterker dan haar stoornis, en komt ze een beetje aan. Pondje na pondje. Dan maken we de gekste plannen. Een paar dagen Parijs, een speeddatesessie… We verkneukelen ons als we fantaseren over onze toekomst, lachen met tranen in onze ogen. Maar dan neemt de ziekte het toch weer over. Want er hoeft maar een kleine tegenslag te zijn, of ze kijkt met minachting naar zichzelf. Dan moet elke gram erbij worden afgestraft. Dat doet ze niet alleen door te weinig te eten. Ze heeft bewegingsdwang. De anorexia vertelt haar dat ze móet bewegen om af te vallen. Als dat gebeurt, zie ik niet meer Sara, maar die leugenachtige ziekte. Die kan ze niet zomaar uitzetten. Net zomin als je een nies kunt inhouden.

Ja, het begint vaak eerst met een onschuldig dieet. Maar na een tijdje wordt het een dwangneurose, zoals een verslaving of ernstige smetvrees. ‘Gewoon eten’ is er dan niet meer bij. Ze kan niet meer eten omdat ze met zichzelf in de knoop zit. Omdat ze onverwerkte jeugdtrauma’s heeft. Ze is bang om weer te voelen, want de eetstoornis schakelt bijna alle emoties uit. Ze gaat pas weer eten als er iets aan haar angst is gedaan. Eerst moet ze psychisch herstellen, daarná kan ze pas lichamelijk herstellen. Maar dan heeft ze hulp nodig.

Losgelaten

Nu zit ze thuis, alleen. Heeft ze wekelijks een gesprek met haar psycholoog van Amarum, de Zutphense kliniek. Meer hulp krijgt ze niet.

Ik ging laatst met haar mee naar zo’n gesprek, luisterde en stelde kritische vragen. Echte antwoorden kregen we niet. De psycholoog bevestigde het probleem, net als alle klinieken die ik belde voor dit verhaal. Eetstoornispatiënten bij wie een standaardbehandeling niet aanslaat en sondevoeding geen optie meer is, vallen tussen wal en schip. Ze worden losgelaten, terwijl juist zij het hoogste risico lopen.

Mijn vriendin weet ongeveer wat ze nodig heeft. Werd er maar meer naar haar geluisterd. Gingen ze er maar niet blind vanuit dat ze psychisch niet helder is – want dat is ze best. Hielden ze maar minder vast aan normen en namen ze haar maar op. Want ze wil echt beter worden.

Inmiddels heeft Sara geen energie meer om het te proberen. Ze belt en belt, naar allerlei klinieken, zelfs in het buitenland. Alle hebben wachtlijsten van minstens tien weken. Ze beloven nog dezelfde week terug te bellen, maar doen dat niet. En als ze er dan achteraan belt, blijkt er soms niks gebeurd. En uiteindelijk is het antwoord altijd nee. Nee, je kunt niet bij ons komen. Want je moet eerst aankomen. Radeloos wordt ze ervan.

Hart

Ondertussen slaat mijn hart over bij elk telefoontje met haar naam in het scherm. Altijd ben ik bang haar moeder aan de lijn te krijgen, met het slechte nieuws. Elke dag gaat het door mijn hoofd, als ze een paar uur niet reageert op appjes. Dan zie ik haar ineens liggen, in een kist, dat kleine mensje. En zit ik te hikken van verdriet.

Soms is het zo donker dat ze liever opgeeft. ,,Dit is geen leven”, zegt ze dan. Lachen doen we de laatste tijd maar weinig. Plannen maken al helemaal niet meer. ,,Uitzichtloos”, noemde ze haar situatie vorige week.

Via de huisarts heeft ze inmiddels een gesprek geregeld met De Levenseindekliniek. Natuurlijk wil ze léven. Ze wil alleen dit leven niet meer – met die anorexia. En hoewel ik niet zonder haar wil, begrijp ik haar. Want dit ís geen leven.

Klok

Hoe wreed. Want die intelligente vrouw, de grappenmaker, het attentste, liefste en mooiste mens dat ik ken, heeft nog zoveel te bieden. Voordat ze ziek werd, stond ze voor iedereen klaar. En zelfs nu, terwijl ze zo zwak is, doet ze nog vrijwilligerswerk. Voor de schouwburg, en tot voor kort ook voor VluchtelingenWerk. Ze oordeelt niet, over niemand, behalve zichzelf.

Dat mooie mens mogen we niet verliezen. Er moet iets gebeuren – en snel. Want de klok tikt. Onverbiddelijk.

Koolhydraatarm dieet ligt onder vuur, kritiek op campagne huisartsen Leende (Bron: ED.nl)

Geplaatst op
Voedringspatroon

Een dieet zonder koolhydraten ligt nu onder vuur. Professor Fred Bouns van de Universiteit Maastricht stelt dat het goed is om minder koolhydraten te nemen, maar niet om de inname helemaal te stoppen. Brouns concludeert dit nadat er twee internationale overzichtspublicaties zijn verschenen over dit onderwerp.

Hoe populair het dieet zonder koolhydraten is, blijkt wel uit de campagne van lokale huisartsen in het Brabantse dorp Leende. Zij promoten koolhydraatarm voedsel. ,,Dat een zo laag mogelijke inname van suiker het risico op overgewicht en diabetes vermindert, staat buiten kijf’’, stelt Brouns, die emeritus hoogleraar Innovatie in Gezonde Voeding verbonden is aan de UM in een bericht van de universiteit. ,,Maar uit ons onderzoek blijkt, dat een koolhydraatarm dieet (ook wel ketogeen-dieet genoemd) tot ongunstige effecten kan leiden. Vooral de lage hoeveelheid vezels en het hoge vetgehalte van een koolhydraatarm dieet leidt tot ongunstige invloeden op de darmflora.’’

Een ketogeen dieet blijkt voor velen ook moeilijk vol te houden. In plaats daarvan zou een matig veranderd voedingspatroon dat minimaal 100 tot 150 gram koolhydraten per dag levert beter vol te houden zijn, aldus Brouns. ,,Er zijn op dit moment eigenlijk geen betrouwbare gegevens beschikbaar over de gezondheidsvoordelen van een zeer koolhydraatarm dieet op de lange termijn. Elke promotie van dergelijke diëten als zijnde ‘goed voor iedereen’ moet ook in dit licht worden gezien.”

Drastisch

Brouns staaft zijn eigen publicatie met een recent internationaal onderzoek naar voedselrichtlijnen waaraan hij meewerkte. Daarin werden richtlijnen van 11 landen en instanties zoals de Wereldgezondheidsorganisatie en de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid met elkaar vergelen. Zonder uitzondering, benadrukt Brouns, bevelen de richtlijnen aan om de inname van toegevoegde suikers drastisch te beperken. Geen van de autoriteiten rept echter van een koolhydraatarm dieet om dat te bereiken. Sterker nog, in alle onderzochte gevallen wordt aanbevolen om tot circa 50 procent van de dagelijkse energie-inname als koolhydraat te consumeren.

Volgens Brouns kan het gehalte aan koolhydraten best wat omlaag en dat van vet wel wat omhoog, resulterend in 40% van de dagelijkse energie-inname voor beide voedingsstoffen. ,,Belangrijk daarbij is dan wel dat er sprake is van het kiezen van koolhydraatbronnen met een hoog vezelgehalte en vooral onverzadigde vetbronnen. Maar het meest effectief in het voorkomen van overgewicht en diabetes is een gelijktijdige aanpassing van meerdere leefstijlfactoren. Denk daarbij naast gezond eten ook aan kwantitatief minder eten, stoppen met roken, matig alcoholgebruik en meer beweging.’’

Het Voedingscentrum reageerde onlangs op deze site op het keto-dieet, dat bekend werd door Hollywoodsterren die het volgen. Voedings- en gezondheidsexpert Astrid Postma-Smeets van het Voedingscentrum stelde toen vraagtekens bij het – naar verluidt – favoriete dieet van Alec Baldwin, Matthew McConaughey, Tom Jones en Robin Wright. ,,Er zijn geen wonderdiëten. En van alle diëten val je in het begin af. Maar omdat het zo moeilijk is vol te houden, val je terug naar je oude gewicht als je ermee stopt.”